„Homo Cælestis. Niezwykła opowieść o tym, kim się stajemy.” – Tommaso Ghadini

Nie chcę zagłębiać się w skomplikowane rozważania antropologiczne, ponieważ sam autor również tego unika. Warto jednak zauważyć, że odkąd zaczęliśmy definiować się jako Homo sapiens, czyli człowiek rozumny, w historii i socjologii pojawiały się różne inne określenia, jak choćby Homo sovieticus. Pojęcie to funkcjonowało wprawdzie jako metafora będąca kontrastem dla biologicznej i racjonalnej natury ludzkiej, opisująca postawę ukształtowaną pod presją systemu totalitarnego. O tym specyficznym typie człowieka autor wprawdzie nie wspomina, za to niezwykle szeroko omawia zupełnie inny model człowieka przyszłości, czyli tytułowego Homo Cælestis.

Książka Tommaso Ghidiniego to fascynująca opowieść o tym, kim się staniemy, gdy śmiałe marzenia naukowców, wizjonerów oraz astronautów pozwolą stworzyć nową wizję człowieka, opartą na głębokiej wierze w ludzkość. Autor porusza przy tym niezwykle istotną kwestię, o której w codziennym pędzie zdajemy się zapominać. Często powtarzamy bowiem, że współczesnym postępem rządzi wyłącznie pieniądz i chęć zysku. Choć trudno odmówić temu racji, istnieje coś jeszcze, co wywiera potężny wpływ na badania naukowe i rozwój technologiczny. Są to paradoksalnie nasze słabości i trudne doświadczenia: uczucie bólu, dyskomfortu, cierpienia oraz strachu. To właśnie one pobudzają niezwykły umysł człowieka do stawiania pytań, skłaniają do refleksji nad niepokojącymi zjawiskami naturalnymi i zmuszają do szukania rozwiązań. W konsekwencji prowadzi to do opracowania nowych technologii, które z czasem pozwalają nam skutecznie mierzyć się z przeciwnościami losu.

W ostatecznym rozrachunku jest to niezwykle optymistyczna i podnosząca na duchu opowieść o przyszłości, którą jako ludzkość wciąż mamy szansę i możemy sami świadomie stworzyć.